Bij de massage wordt gebruik gemaakt van de ritmische massage zoals die door de
artsen Ita Wegman en Margarethe Hauschka is ontwikkeld. Door middel van speciaal
ontwikkelde handgrepen wordt getracht bepaalde in hun werking doorgeschoten
processen weer in goede banen te leiden en andere processen die juist niet goed
tot hun recht komen te stimuleren. Zo wordt getracht een nieuw evenwicht te
bewerkstelligen, zoals bijvoorbeeld in de spanningstoestand van de spieren,
of de warmtehuishouding van het organisme. De ritmische processen die ons
gezond houden worden aangesproken door de massage om het zelfhelend vermogen
van iemand te wekken.
Deze benadering brengt met zich mee dat vaak meer of
andere lichaamsdelen gemasseerd worden dan waar de pijn zich bevindt. Zo kan
bijvoorbeeld bij iemand met hevige pijn in de nek en in het hoofd onder andere
een massage aan de kuiten worden gedaan om de pijn af te leiden. Na iedere
massagebehandeling wordt nagerust. Warmte speelt een belangrijke rol bij het
op gang brengen van processen, daarom kan ter ondersteuning een pakking met
warme bijenwas gegeven worden.
Bij de bewegingstherapie wordt geprobeerd, uitgaande van de verschillende bewegingskarakteristieken van hoofd, romp en ledematen, de gezonde beweging weer te herstellen. Daarbij wordt gebruik gemaakt van verschillende bewegingskwaliteiten. Ook is de rol van de zintuigen (zoals de tastzin, de bewegingszin en de evenwichtszin) hierin van groot belang. Ruimte is een centraal aandachtspunt, u heeft ruimte in uw lichaam, hoe gebruikt u die en hoe gebruikt in uw bewegen de ruimte om u heen.
Antroposofische fysiotherapie was het devies van mijn huisarts. Dat was voor mij de geschikte therapie. En ze had gelijk.
Ik wist niet wat ik kon verwachten en mijn hoofd zei: "kom op, ga het maar aan" en met een kinderlijke onbevangenheid ging ik samen met mijn therapeute aan het werk,,,,,,,
Mijn voeten werden letterlijk en figuurlijk als eerste onder handen genomen. Met moeite kon ik de ademende massage voelen. Ik voelde een ritmische beweging, maar het duurde zeker enkele sessies voordat ik mijn voeten voelde ademen. Het was een prettig, warm en licht gevoel.
Over mijn kleding heen werden mijn schouders en bovenrug gemasseerd. Langzamerhand kon ik de massage op mijn huid verdragen. Na zo’n sessie had ik vaak de neiging om mezelf te vergiftigen door meteen na afloop een sigaret op te steken. Ik kon het prettige gevoel van mijn lichaam nog niet verdragen, wist er nog geen raad mee.
De sigaret had ik op een gegeven moment niet meer nodig. Ik wilde zolang mogelijk voelen; dat begon toen ik mijn linkerarm kon delen met mijn fysiotherapeute. Mijn linkerarm ervaar ik als verminkt en vreselijk lelijk. Bij de massage van mijn arm hield ik mijn ogen dicht, ik wilde mijzelf verstoppen. Maar…..wonderen gebeuren. Ik vóelde mijn arm en liet de zachte, warme massage toe… en heel langzaam werd “de arm” “mijn arm”. Het waren heftige ervaringen. Na maanden kon ik de handen van de therapeute bijna overal verdragen, ik vond het prettig en werd er gelukkig van. Ik was bijna compleet.
Nu ik meer een totaliteit was geworden was het van belang dat ik mezelf ook staande kon houden. Ik kreeg daar praktische oefeningen voor die ik nog steeds beoefen. Ik leerde mijn ademhaling sturen door mijn lichaam. Mijn voeten koesterde en verzorgde ik zodat ze goed de grond konden voelen en mij niet lieten wankelen.
Soms ontdekte ik later pas de bedoeling van sommige sessies. Ik weet nog dat ik mijn therapeute vertelde dat ik in bepaalde vervelende situaties opeens besloot: “ tot hier en niet verder, ik wil dit niet”. Zij vertelde mij toen dat ze al een tijdje bezig was met “Ik”-oefeningen. Dat had dus wezenlijk effect op mij..
Na bijna een jaar van behandeling ben ik in overleg met de therapeute gestopt. Ik zat vol. Ik had zoveel geleerd dat er niks meer bij kon. Hetgeen ik geleerd had moest nu de tijd krijgen zich te wortelen. Terugkijkend heb ik het gevoel dat ik een lange reis gemaakt heb. Iedere keer ontdekte ik iets en stopte dat in mijn koffer, tot mijn koffer bijna te zwaar werd.
“Ik ben weer bij mezelf ingetrokken” ; ik geniet met volle teugen.